Εθελοντική ομάδα για την ψυχική ανακούφιση και την ενδυνάμωση στον κοροναϊό

  • από

Ανοικτή πρόσκληση

Όλοι μας αυτή περίοδο βιώνουμε δύσκολα συναισθήματα. Ίσως κάποιοι και κάποιες από εμάς να νοιώθουμε έντονες συναισθηματικές καταστάσεις όπως   μεγάλο φόβο, έντονο άγχος και αγωνία, πανικό κ.α. Επίσης μερικοί από εμάς  μπορεί να ζούμε μόνοι και να έχουμε την ανάγκη μιας ανθρώπινης επαφής.

Η Εθελοντική ομάδα για την ψυχική ανακούφιση και την ενδυνάμωση στον κοροναϊό, αποτελείται από επαγγελματίες και σύμβουλους ψυχικής υγείας, από εκπαιδευτικούς/ες, από ανθρώπους που ασχολούνται με τη δημιουργική απασχόληση, ή από  κινητοποιημένους ανθρώπους  που θέλουν να προσφέρουν ανακούφιση και ενδυνάμωση σε συνανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Αυτή τη στιγμή είναι αναπόφευκτο να νοιώθουμε φόβο, αγωνία, θυμό. Καθώς ζούμε αυτά τα δύσκολα συναισθήματα, είναι σημαντικό να μην ντρεπόμαστε για αυτά, καθώς είναι ανθρώπινα και αφορούν όλους και όλες μας. Από τη μεριά μας έχουμε την επιθυμία και τη δέσμευση να προσφέρουμε τη βοήθειά μας σε όποιον άνθρωπο τη ζητήσει. Αυτή η κρίση είναι ταυτόχρονα και μια ευκαιρία να συνδεθούμε όλοι και όλες με την προοπτική ενός πιο φωτεινού μέλλοντος.

Μπορείτε να επικοινωνήστε μαζί μας στη σελίδα μας στο facebook https://www.facebook.com/groups/149534729602941,  στο  email  info@synixiseis.gr και στα τηλέφωνα:

Γκότσης Ηλίας 6908372437

Εχοντας συνείδηση των συνθηκών που επικρατούν στην κοινωνία, καθώς και του κινδύνου η αγωνία, ο φόβος και ο πανικός να μετατραπούν σε σταθερά σχήματα οργάνωσης του ψυχικού μας κόσμου αλλά και των διαπροσωπικών και κοινωνικών σχέσεών μας, πήραμε την πρωτοβουλία να οργανώσουμε, σε εθελοντική βάση, μια υπηρεσία παροχής  ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, δωρεάν και εξ αποστάσεως.  Ο σκοπός της είναι η ενδυνάμωση και φροντίδα σε συνανθρώπους μας που αυτό το χρονικό διάστημα την έχουν ανάγκη.

Θεωρούμε πως είναι αναπόφευκτο όλοι , ως ένα βαθμό, να βιώσουμε συναισθήματα που συνδέονται με τον φόβο, την αγωνία και το θυμό, αλλά και ότι ίσως σε κάποιους από μας ο ιός θα ενεργοποιήσει βαθύτερους υπαρξιακούς φόβους που αφορούν θέματα θανάτου και απώλειας.  Σ ΄αυτό το πλαίσιο, μοιραζόμαστε ελεύθερα τους φόβους μας, με το να μιλάμε για αυτό που νοιώθουμε. Είναι μέσο προστασίας,  ενώ το να κυριαρχούμαστε απ΄αυτούς  είναι απειλητικό για τον εαυτό μας και τους άλλους.

 Ίσως λοιπόν, ο αποτελεσματικότερος τρόπος να αντιμετωπίσουμε όλες αυτές τις παρενέργειες είναι μια καταξιωτική προσέγγιση,  που μας προσκαλεί να μείνουμε σε σύνδεση με τα ψυχικά μας αποθέματα εσωτερικά αλλά και εξωτερικά, με τις αξίες και τις πρακτικές της φροντίδας και της αλληλεγγύης.

Καθώς βιώνουμε αυτά τα δύσκολα συναισθήματα , είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι δεν χρειάζεται να ντρεπόμαστε ούτε να ενοχοποιούμε τον εαυτό μας ή τους άλλους για αυτά που νοιώθουμε και νοιώθουν, καθώς είναι ανθρώπινα και αφορούν όλους μας.

Επιπλέον ανησυχούμε για το γεγονός ότι, σε ορισμένους συνανθρώπους μας, έχουν ενεργοποιηθεί φαινόμενα άρνησης της πραγματικότητας, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν οι ίδιοι και το περιβάλλον τους.  Σ΄αυτό το πλαίσιο λοιπόν κρίνουμε σημαντικό να παραμείνουμε σε επαφή με την πραγματικότητα και την ΕΥΘΥΝΗ να φροντίσουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους.  Η ιδέα ότι < φροντίζω να μη μεταδώσω τον ιό, όντας μέρος μιας αλυσίδας διασποράς> είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη δέσμευση και την ανάληψη ευθύνης για τις πράξεις μου, χωρίς να μεταφέρω αυτή την ευθύνη σε ένα πανίσχυρο υπερφυσικό ή φυσικό άλλο.

Σας προσκαλούμε λοιπόν ώστε από κοινού να σκεφτούμε τρόπους  για το πώς θα φροντιστούν άνθρωποι που ζούν μόνοι, που βιώνουν φοβίες, μοναξιά  ή βρίσκονται σε κρίση πανικού, πώς θα φροντιστούν οι πρόσφυγες ή άλλες ομάδες πληθυσμού, για τις οποίες ελάχιστη αναφορά γίνεται όπως οι άστεγοι.

Μας ενδιαφέρει να μιλήσουμε ανοικτά για τη σημασία που έχει η άρνηση των κινδύνων που συνδέονται με την μετάδοση του ιού και πώς αυτή είναι ταυτόχρονα και ψυχικό φαινόμενο αλλά και δείγμα μιας κοινωνίας σε αποσύνδεση  και σε παρατεταμένη κρίση αξιών.  Είναι επιθυμία μας αυτή η κρίση, να μην είναι η αφορμή να αναπτυχθούν  φαινόμενα αποκλεισμού και απομονωτισμού αλλά μια ευκαιρία για να θυμηθούμε ξανά τις αξίες της αλληλεγγύης και της αγάπης προς το συνάνθρωπο και να τονίσουμε την ψευδαίσθηση ότι ελέγχουμε τη σταθερότητα και τη βεβαιότητα  της ζωής μας.

Εχουμε την επιθυμία και τη δέσμευση να συνεισφέρουμε μέσω όλων των διαδικτυακών μέσων , σε όποιον και όποια ζητήσει αυτή την ώρα τη βοήθειά μας.

Εκτιμούμε ότι η κρίση αυτή είναι ταυτόχρονα ένας κίνδυνος και μια ευκαιρία.  Στους κινδύνους αναφερθήκαμε πιο πάνω αλλά η ευκαιρία είναι να συνδεθούμε όλοι με την προοπτική ενός πιο φωτεινού μέλλοντος.

Η αποδοχή της ρευστότητας και της αβεβαιότητας είναι αναπόφευκτες στον κόσμο που ζούμε. Αναγνωρίζουμε ότι αυτές οι δυό συνθήκες είναι τρομακτικές  ωστόσο γίνονται ευκαιρίες για την ενίσχυση των κοινωνικών δεσμών, την διεύρυνση των οριζόντων μας και τη δημιουργία καινούργιων πεδίων δράσης και δημιουργικότητας.

Αρκεί να κατανοήσουμε τις ανάγκες μας και να συνδεθούμε με τις επιθυμίες μας. Να ελπίσουμε ότι οι αλλαγές και οι μετασχηματισμοί είναι δυνατόν να συμβούν.   Η ελπίδα μπορεί να αποτελεί συχνά τη μοναδική μας  διέξοδο σε δύσκολες ώρες αλλά χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι οι κίνδυνοι και οι ματαιώσεις μας αποτελούν τη μήτρα απ΄την οποία μπορούν να γεννηθούν καινούργιοι κόσμοι

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *