Αντέχουμε μονάχα όταν επιμένουμε να ονειρευόμαστε και να αντιστεκόμαστε Συνέντευξη στον Κώστα Καντούνη στο iefimerida για την Γραμματική των αποθεμάτων

  • από

Η συνέντευξη στον Κώστα Καντούνη στο iefimerida ήταν η πρώτη που έδωσα για την Γραμματική των Αποθεμάτων και αυτό ήταν πολύ ιδαίτερο γιατί ο Κώστας είναι ένας επαγγελματίας δημοσιογράφος που ήθελε να μιλήσουμε και για άλλες θεματικές πέρα πό την ψυχοθεραπεία, οπότε άρχισε να θέτει ερωτήματα για την κρίση και το πως η καταξιωτική μπορεί να μεταφερθεί σε μια κοινότητα όπως το σχολείο. Αισθάνθηκα ότι η “υπεράπιση και η τεκμηρίωση” μιας προσέγγισης, συνδεόταν με μια μεγάλη ευθύνη να μιλήσω με ένα καθαρό τρόπο, έτσι η φράση : “Στην κρίση άντεξαν όσοι ονειρεύονταν”, μπορούσε ίσως οδηγήσει σε μια παρεξήγηση, από ορισμένους ανθρώπους ότι παραγνωρίζεται η επίδραση του ευρύτεου πλαισίου στις ζωές των ανθρώπων, ωστόσο σημαίνει ότι τελικά η ευθύνη για τη φροντίδα του εαυτού μας και όσων αγαπάμε είναι πρώτα από όλα μια προσωπική υπόθεση. Αυτό δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα αλλά μεταφράζεται σε πρακτικές όπως η αναζήτηση εναλλακτικων διεξόδων για να αποκτήσουμε μεγαλύτερο έλεγχο στην αφήγηση για τη ζωή μας.Μεταφράζεται ακόμα σε μια στάση ενσυνειδητότητας ώστε να παραμένουμε διαρκώς συνδεδεμένοι με τα αποθέματα και τα όνειρα που έχουμε για τη ζωή και το μέλλον μας.

Το κυριότερο όμως εκτιμώ πως είναι ότι μας προσκαλεί σε ένα εσωτερικό και εξωτερικό διάλογο για τις ποιότητες με τις οπoίες ονειρευόμαστε το μέλλον. Σε αυτό το ερώτημα έχει μεγάλη σημασία είναι αν οι άλλοι με τη διαφορετικότητα και την ετερότητα τους χωράνε τόσο στο μικρό όσο και στο μεγάλο μας κόσμο.

Στην ψυχοθεραπεία σημαίνει ότι μονάχα αν βρούμε ένα σημείο εσωτερικής δύναμης και αρχίσουμε να ποθούμε ξανά τη ζωή μπορούμε να αφεθούμε να επιθυμήσουμε και να αναγνωρίσουμε ότι έχουμε δικαίωμα να ονειρευόμαστε σχέσεις που να μας σέβονται και να μας εκτιμούν, ότι αναζητάμε την επικοινωνία αντί για την αποσύνδεση και τη μοναξιά, οτι διεκδικούμε τοπία συμπερίληψης που να μας χωρούν όλους και όλες μας, δίχως την απειλή του αποκλεισμού και της βίας.

Δυσκολέυομαι να κρατήσω κάποιο απόσπασμα από την συνέντευξη ωστόσο αν χρειαζόταν θα έλεγα ξανά το ίδιο: “Αντέχουμε μονάχα όταν επιμένουμε να ονειρευόμαστε και να αντιστεκόμαστε”

Το βιβλίο “Μια μικρή άγνωστη λύπη» ήταν ένα βιβλίο που μιλούσε για την απώλεια του ελέγχου που έχουν οι άνθρωποι στην αφήγησή τους. Δηλαδή, αναφέρεται στις αφηγήσεις μας που προέρχονται από άλλους, εσωτερικευμένους ανθρώπους. Η «Γραμματική των Αποθεμάτων» αφορά στο πως μπορούν οι άνθρωποι να πάρουν τον έλεγχο της αφήγησής τους, αν πιστέψουν ότι έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν. Εδώ παίζει τεράστιο ρόλο η αξιοπρέπεια. Γιατί οι άνθρωποι μόνο όταν νιώσουν αυτοσεβασμό και ταυτόχρονα αρχίσουν να είναι σε σχέσεις που τους σέβονται είναι ικανοί να δεχτούν τις αδυναμίες τους, να αφήσουν τη ματαίωση και να αρχίσουν ξανά να ονειρεύονται.

Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/politismos/ilias-gkotsis-biblio-i-grammatiki-ton-apothematon

Ooops... You forgot to Select a document. Please select a file or paste a external document link to show here.

https://www.iefimerida.gr/tag/i-grammatiki-ton-apothematon

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *