Ένας βασικός οδηγός για την φροντίδα των διαπροσωπικών και κοινωνικών σχέσεων

Το υλικό που παρουσιάζεται εδώ  έχει βασιστεί σε ένα μεγάλο  βαθμό σε ένα οδηγό που ελήφθηκε από το https://www.mentalhealth.org.uk/, καθώς και από υλικό που έχει δημοσιευτεί στην Γραμματική των αποθεμάτων Σύμφωνα με τον οδηγό, που παρατίθεται στο τέλος του άρθρου, το  να σχετιζόμαστε με άλλους ανθρώπους αποτελεί ένα  μέσο προστασίας  και ενίσχυσης της σωματικής, της  ψυχικής υγείας και της  ευημερία μας σε οποιοδήποτε στάδιο της ζωής μας .

Ορισμένα στοιχεία που παρατίθενται  στην εισαγωγή αυτού του οδηγού και έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι τα ακόλουθα:

  • Οι άνθρωποι που είναι περισσότερο συνδεδεμένοι κοινωνικά είναι πιο ευτυχισμένοι, σωματικά υγιέστεροι και ζουν περισσότερο.
  •  Η μοναξιά μπορεί να είναι τοξική για την ευημερία μας  και για την ψυχική και σωματική μας υγεία
  • Η ύπαρξη ενός δικτίου  υποστηρικτικών σχέσεων αποτελεί παράγοντα προστασίας  για την σωματική, πνευματική  και ψυχική μας υγεία

Η φροντίδα του εαυτού

Ο οδηγός  ξεκινά με μια θέση και μια σημαντική προτροπή:  η φροντίδα των κοινωνικών και των διαπροσωπικών σχέσεων έχει ως αφετηρία την φροντίδα του εαυτού μας. Οι συγγραφείς  του οδηγού μας προσκαλούν σε μια ενδιαφέρουσα σκέψη μέσω της οποίας κατανοούμε την σημασία αυτής της θέσης:

“Τι θα συνέβαινε αν φανταζόμασταν ότι ήμασταν σε μια σχέση με  κάποιον που δεν αγαπάμε, που τη θεωρούμε τοξική ή ελλειμματική, ότι δεν έχει αξία; Παρόλα αυτά τα στοιχεία  θα χρειαζόταν να περάσουμε το υπόλοιπό της ζωή μας μέσα σε αυτή τη σχέση. Πώς θα νοιώθαμε μέσα σε αυτή τη συνθήκη; Πως θα επηρέαζε αυτό το γεγονός  τις σκέψεις, τη συμπεριφορά και την καθημερινή μας ζωή; Ας φανταστούμε τώρα ότι αυτή είναι η σχέση με τον εαυτό μας!

Τι μπορούμε να κάνουμε για να φροντίσουμε αυτή τη σχέση, η οποία έχει μια ζωτική σημασία για τη ζωή μας, την ψυχική μας υγεία αλλά και για το πως σχετιζόμαστε με τους άλλους ανθρώπους τριγύρω μας;”

Το να είμαστε   κατανοητικοί με τον εαυτό μας, το να  δίνουμε ή να δημιουργούμε δυνατότητες εξέλιξης και αλλαγής είναι μια πρακτική αυτο-φροντίδας.

Η αυτοφροντίδα ωστόσο είναι κάτι που ορίζεται με διαφορετικό τρόπο από τους ανθρώπους: για ορισμένους αυτό σημαίνει τη δημιουργία ενός προσωπικού χώρου, για άλλους την  ασχολία με αγαπημένες δραστηριότητες, την εστίαση στις οικογενειακές,  φιλικές και κοινωνικές σχέσεις , ή  τη συμμετοχή σε ομάδες.

Οι συγγραφείς του οδηγού που παρουσιάζουμε εδώ προτείνουν  ορισμένες πρακτικές όπως λ.χ.:

  •  Την έλλειψη οποιασδήποτε μορφής λεκτικής, συναισθηματικής, σωματικής  κακοποίησης προς τον εαυτό μας και την εαυτή μας
  • Την ύπαρξη ενός προσωπικού χρόνου και προσωπικού χώρου στον οποίο ο εαυτός /η εαυτή  βρίσκονται σε προτεραιότητα
  • Την αναγνώριση των επικριτικών φωνών και την προσπάθεια να ανακαλύψουμε πλευρές του/της εαυτού/της που «απαντούν» καταξιωτικά
  • Την κατανόηση των αποτυχιών ή των λαθών μας. Προσωπικά βρίσκω πολύ ενδιαφέρον την ιδέα, που προτείνεται στον οδηγό, να φερόμαστε στον/ην εαυτό/ ή μας στις αποτυχίες με τον τρόπο που θα  φερόμαστε σε ένα πρόσωπο που αγαπάμε, δηλαδή με ευγένεια, κατανόηση και υποστηρικτική διάθεση.
  • Την σύνδεση με τη δημιουργικότητα και την διασφάλιση  ότι θα υπάρξει ένας χρόνος για χαλάρωση.

Από τον/την  φροντισμένο/η  εαυτό/ή στις φροντισμένες σχέσεις :

Από τη στιγμή που έχουμε  συνδεθεί με μια σχέση φροντίδας με τον εαυό και την εαυτή μας  ένα επόμενο βήμα είναι να φροντίσουμε να συνδημιουργήσουμε ασφαλείς και λειτουργικές σχέσεις.

Ας  δούμε εδώ ορισμένα χαρακτηριστικά, που επίσης περιγράφονται στον οδηγό:

  • Μια ισορροπημένη σχέση  προσκαλεί στην σύνδεση, στην αλληλο-υποστήριξη αλλά ταυτόχρονα στην ανεξαρτησία
  • Η προστασία και η φροντίδα της σχέσης αποτελεί ζητούμενο για όλες και όλους που συμμετέχουν σε αυτή. Έτσι όλα τα μέρη επενδύουν χρόνο, σκέψη, συναισθήματα και πράξεις που εμπλουτίζουν τη σχέση
  • Όλοι και όλες που εμπλέκονται σε μία σχέση εκτιμούν και σέβονται το πλαίσιο και τις άρρητες συμφωνίες που έχουν γίνει
  • Οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για το όριο που διασφαλίζει τον αυτο-σεβασμό και δεν παραχωρούν αυτό το «δικαίωμα»  στους άλλους. Έτσι οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για να αναγνωρίσουν και να διεκδικήσουν τις ανάγκες τους
  • Ο διάλογος είναι ανοικτός, ειλικρινής με εμπιστοσύνη και δεν στοχεύει στην συμμόρφωση ή την ομοφωνία
  • Τα συναισθήματα που συνδέονται με το φόβο, τον θυμό, τα παράπονα  κ.α. είναι αποδεκτά και δεν οδηγούν σε απειλές για διάλυση της σχέσης. Οι άνθρωποι είναι σημαντικό να   μπορούν να εκφράζουν ελεύθερα τα συναισθήματα και τις ιδέες τους
  • Οι άνθρωποι αλληλοϋποστηρίζονται για να  κάνουν πράγματα που θα τους κάνουν ευτυχισμένους
  • Η ανατροφοδότηση ή  μια καλόπιστη κριτική δεν βιώνεται ως απόρριψη
  • Η αναγνώριση των στοιχείων που καθιστούν μια σχέση τοξική είναι σημαντική όπως και η γρήγορη απεμπλοκή από αυτά τα στοιχεία ή μια  τέτοια σχέση
  • Η αφοσίωση, η συναισθηματική και ψυχική παρουσία είναι σημαντικά στοιχεία που τροφοδοτούν μια σχέση και  βοηθούν την ανέλιξή της

Τα στοιχεία που παρατίθενται μπορούν να λειτουργήσουν ως πυξίδα ή ως ένας περιεκτικός οδηγός, ο οποίος θα μπορούσε να διευρυνθεί από τις ιδέες όλων μας , αναγνωρίζουμε ωστόσο ότι μέσα στις σχέσεις μας με τους άλλους αναδύονται πολλές δυσκολίες και αυτός είναι ένας από τους συχνούς λόγους που οι άνθρωποι αναζητούν μια βοήθεια στην ψυχοθεραπεία. Αυτές οι δυσκολίες εμφανίζονται με μεγαλύτερη ένταση σε περιόδους μεταβάσεων ή μεγάλων κρίσεων, όπως λ.χ. μια απώλεια.

Γεγονός είναι ότι όπως υπάρχουν μέσα μας οι δυνατότητες ή οι “πηγές” που θα μας τροφοδοτήσουν με αποθέματα,(όπως λχ. εμπειρίες φροντίδας, αγάπης, αποδοχής, επικοινωνίας κ.α.), για να σχετιστούμε ως ενήλικες με ένα λειτουργικό τρόπο, έτσι υπάρχουν καταγραφές από κακοποιητικές εμπειρίες όπως λ.χ. η απόρριψη ή η επίκριση.

Αυτό που προτείνουμε είναι πως είναι πολύ σημαντικό να αναγνωρίσουμε είναι πώς μέσα σε αυτές τις σχέσεις που συγκροτούμε ως ενήλικες ανακινούνται όλες αυτές οι εμπειρίες. και συχνά παρά την επιθυμία μας καθίσταται αδύνατο να βιώνουμε σχέσεις που να μας ικανοποιούν και να τις απολαμβάνουμε.

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναστοχαστούμε για να κατανοήσουμε πως παλιές εμπειρίες πυροδοτούνται και μας δυσκολεύουν. Αυτό είναι κάτι που άλλοτε το κατορθώνουμε μόνοι μας και άλλοτε χρειάζεται να αναζητήσουμε υποστήριξη.

guide-investing-relationships-may-2016-1

Related Posts

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *