Η μακροχρόνια εμπειρία, π.χ. με ανθρώπους και οικογένειες με ζητήματα εξάρτησης, καταδεικνύει ότι πολλές οικογένειες αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα. Έτσι έχουμε διαπιστώσει ότι οι γονείς καλούνται συχνά να διαχειριστούν θέματα σχετικά με την δική τους ψυχική υγεία καθώς η απώλεια αίσθησης ελέγχου, η έλλειψη κοινωνικών δικτύων φροντίδας[8], τα ανεπαρκή πλαίσια κοινωνικής μέριμνας ή επιπρόσθετα η ανεργία και τα προβλήματα επιβίωσης συνδέονται και επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα διάφορα ψυχολογικά ζητήματα. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, παρατηρήθηκε ότι οι άνθρωποι, βρίσκονται συχνά αποσυνδεδεμένοι από τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους και δεν είναι εύκολο να βρουν αποθέματα δύναμης και ανθεκτικότητας. Παρατηρήθηκε, επίσης, ότι στον εσωτερικό διάλογο, οι φωνές που συνδέονται με την επιθυμία για αλλαγή ή την πίστη στην δυνατότητα ελέγχου της καθημερινότητάς τους καθίστανται εξαιρετικά αδύναμες σε σχέση με τις φωνές που προσκαλούν σε περιορισμούς (Hermans H., & Hermans-Konopka A., 2016)

Τα σπίτια ως τόποι ασφάλειας και προοπτικής.                                                   Η σημασία του χώρου στη Συστημική Καταξιωτική Διερεύνηση Ηλίας Γκότσης[1], Κωστούλα Μάκη[2]                                                                                                   με τη συνεργασία της  Βασιλικής Σιφοστρατουδάκη[3]