Τα σπίτια ως τόποι ασφάλειας και προοπτικής.                                                   Η σημασία του χώρου στη Συστημική Καταξιωτική Διερεύνηση Ηλίας Γκότσης[1], Κωστούλα Μάκη[2]                                                                                                   με τη συνεργασία της  Βασιλικής Σιφοστρατουδάκη[3]

κείμενο γράφτηκε, πριν 2,5 χρόνια, με αφορμή την αυτοκτονίας ενός 14 χρόνου μαθητή, που ήταν θύμα ομοφοβικού εκφοβισμού , σε ένα σχολείο της Αργυρούπολης, το καλοκαίρι του 2018. Αυτή η αυτοκτονία ήταν η αφορμή για την δημόσια τοποθέτηση σχετικά με την ανάγκη να αναστοχαστούμε κριτικά για τις πρακτικές και τις πολιτικές πρόληψης που εφαρμόζονται στο πεδίο της κοινότητας και του σχολείου και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο tvxs. Ωστόσο από τότε έχουν περάσει δυο χρόνια, τα πράγματα βαδίζουν προς το χειρότερο, τα φαινόμενα της βίας και του αποκλεισμού εντείνονται και εμείς βρισκόμαστε επιμένουμε να ελπίζουμε και να προτείνουμε πρακτικές φροντίδας και ασφάλειας.

Τα παιδιά είναι σημαντικό να διδαχτούν από νωρίς, ήδη από το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό, την αξία που έχουν η αβεβαιότητα και η ρευστότητα και η επαφή με την ετερότητα, σαν συνθήκες δημιουργικότητας και αυτενέργειας. Υπό αυτό το πρίσμα η ιδέα της δημιουργίας των τοπίων μεικτο-φιλίας, στα οποία αλληλεπιδρούν πολιτισμοί, κουλτούρες και ετερότητες, είναι ένας τρόπος εμπλουτίσουμε τις δεξιότητές τους για τις προσκλήσεις που φέρνει η εποχή της ρευστότητας και της αβεβαιότητας.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο TVXS στις 05/5/2018 Με αφορμή την εξαιρετική παρέμβαση των καθηγητών από διάφορα Πανεπιστήμια, σχετικά με την υιοθεσία και

Load More